تبلیغات
پزشکی - فناوری اطلاعات - خنده و... - شیطنت ساواک علیه آیت الله فلسفی
 
پزشکی - فناوری اطلاعات - خنده و...
شد شد اگه نشد دوباره نشد ندارین
درباره وبلاگ


این وب برای تمام فرزندان آریایی عاشق ساخته شده پس لطفا نظرتونو در مورد بلاگ بنویسید .

مدیر وبلاگ : هادی میرزائی
نویسندگان
نظرسنجی
به نظر شما این وبلاگ چه چیزی کم دارد ؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟







آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :

.

تماس با ما free image hosting
free image hosting

سال ۱۳۵۰، اوج اخراج ایرانیان مقیم عراق توسط رژیم بعث بود. در بین گردهمائیها و اجتماعات اعتراض گونه ای که در داخل کشور علیه اقدام دولت عراق برگزار می شد، مجلس با شکوهی نیز در مسجد سیدعزیزالله در بازار تهران تشکیل گردید. در این مجلس که با حضور بسیاری از سفرای کشورهای اسلامی برگزار شد آیت الله محمدتقی فلسفی سخنرانی پرشوری علیه حکومت بعث عراق ایراد کرد. رژیم شاه که خود به دلایل سیاسی روابطی منفی با حکومت بغداد داشت تلاش کرد از این سخنرانی و از این گونه سخنرانی های داخل کشور به نفع خود در برابر رژیم عراق سود جوید. از جمله دو تن از سناتورها به نام های جمشید اعلم و علامه وحیدی از سخنان آیت الله فلسفی به عنوان «همصدائی روحانیت با حکومت شاه» یاد کرده و بی آنکه نامی از امام خمینی ببرند، وی را که حاضر به این «همصدائی و همراهی» نیست، مورد اعتراض و انتقاد قرار دادند.

جهت استفاد از مقاله در ادامه مطلب کلیک کنید...

سال ۱۳۵۰، اوج اخراج ایرانیان مقیم عراق توسط رژیم بعث بود. در بین گردهمائیها و اجتماعات اعتراض گونه ای که در داخل کشور علیه اقدام دولت عراق برگزار می شد، مجلس با شکوهی نیز در مسجد سیدعزیزالله در بازار تهران تشکیل گردید. در این مجلس که با حضور بسیاری از سفرای کشورهای اسلامی برگزار شد آیت الله محمدتقی فلسفی سخنرانی پرشوری علیه حکومت بعث عراق ایراد کرد. رژیم شاه که خود به دلایل سیاسی روابطی منفی با حکومت بغداد داشت تلاش کرد از این سخنرانی و از این گونه سخنرانی های داخل کشور به نفع خود در برابر رژیم عراق سود جوید. از جمله دو تن از سناتورها به نام های جمشید اعلم و علامه وحیدی از سخنان آیت الله فلسفی به عنوان «همصدائی روحانیت با حکومت شاه» یاد کرده و بی آنکه نامی از امام خمینی ببرند، وی را که حاضر به این «همصدائی و همراهی» نیست، مورد اعتراض و انتقاد قرار دادند.

این اعتراض در روزنامه ها نیز منعکس شد و اثر بسیار بدی در جامعه و میان مردم بر جای نهاد. آیت الله فلسفی که سخنانش مورد سوءاستفاده رژیم شاه قرار گرفته بود تصمیم گرفت واکنش نشان دهد.

وقتی آیت الله چهل ستونی امام جماعت مسجد جامع تهران از دنیا رفت، آیت الله فلسفی در مراسم سوگواری وی به منبر رفت و ضمن یک سخنرانی مبسوط، به فرصت طلبی و سوء استفاده دو سناتور یاد شده پاسخ داد و از امام خمینی در شرایط خفقان آن روز، تجلیل فراوانی به عمل آورد. در پی این واکنش ساواک عکس العملی مضحک و شیطنت آمیز از خود نشان داد. آیت الله فلسفی این رویداد را اینگونه بیان کرده است:

دستگاه از منبر مجلس ترحیم مرحوم آیت الله چهل ستونی غافلگیر شد. مأمورین ساواک به دلیل غافلگیری، گزارش دقیقی از آن منبر نداشتند و مسئولان آنها نمی توانستند خوب بفهمند که من در آن منبر چه گفته ام. بخاطر دارم که همان موقع کلانتری بازار و ساواک همه جا را گشتند تا اگر نوار آن سخنرانی وجود دارد، آن را جمع آوری کنند. رژیم تا سرحد جنون به خشم آمده بود و لذا ساواک دست به اقدام پلیدی علیه من زد؛ کاری که سه سال قبل از آن، نصیری مرا به انجامش تهدید نمود!

موضوع از این قرار بود:

بعد از اینکه ساواک در سال ۱۳۴۴ موفق به ترور جانی من نشد، نقشة پلیدی کشید و به فکر افتاد به جای ترور جانی، مرا ترور شخصیت کند، تا به خیال آنها در افکار عمومی بدنام شوم! این موضوع را برای اولین بار است که می گویم. زیرا در زمان رژیم شاه گفتنش مقتضی نبود و پس از انقلاب هم با آگاهی عمومی مردم از ترفندهای مختلف ساواک، دیگر ضرورت و تناسب نداشت که به شرح یکی از موارد بی شمار سیاهکاری آن در مورد شخص خود بپردازم.

در سال ۱۳۴۷ یک روز قبل از ظهر که در تقویم جیبی خود آن روز را ۱۲ مرداد یادداشت کرده ام، از ساواک به من تلفن شد. صدای تلفن کننده برایم آشنا بود. چون همیشه عناصر معینی برای چنین گرفتاری هایی از ساواک تلفن می زدند. او گفت: «بعد از ظهر امروز در منزل باشید؛ اتومبیل به دنبال شما می آید، زیرا قرار است که ملاقات خصوصی بین شما و تیمسار نصیری صورت گیرد.»

بعد ازظهر بود که ماشین آمد و سوار شدم. ماشین وارد خیابان زعفرانیة شمیران شد، از آنجا به خیابانی که به سعدآباد منتهی می گردید، آمد. کمی که جلو رفت، به چهارراه رسید. دست چپ داخل خیابانی پیچید که نسبتاً کوتاه و بن بست بود. تا انتهای این خیابان رفت. در آنجا وارد منزلی باغچه مانند شد که دری بزرگ داشت. اتومبیل داخل رفت و ما جلوی یک راهرو پیاده شدیم. شاید عرض راهرو ۵/۲ متر بود. دیدم طرف دست راست دری هست و مقابل این در، طرف دست چپ، چند نفرـ که از هشت نفر کمتر نبودندـ ایستاده اند. من که رسیدم، یک نفر آمد در را باز کرد و من داخل رفتم. اتاق نسبتاً وسیع و تالار مانندی بود. در آنجا نصیری روی یک مبل نشسته بود. میز کوچک کوتاهی به اندازة یک چای گذاشتن، با ظرف میوه ای جلوی مبل بود. دو سه تا مبل دیگر هم بود.

من روی مبل مقابل نشستم. در آنجا نصیری تنها بود. اول شروع به گله گذاری کرد که: «خلاصه از شما گله مند هستیم! علیحضرت گله مند است؛ دستگاه گله مند است و لذا امروز شما را به اینجا خواسته ام که قدری خصوصی با شما صحبت کنم.

صحبت من این است که با زبان ملایمت به شما می گویم: «تغییر روش بدهید و دست از انتقاد بردارید. منبر بروید ولی عادی. اگر قبول می کنید و به ما قول می دهید، خیلی خوب؛ ولی اگر قبول نکنید، عکسی تهیه شده است که حیثیت شما را برباد می دهد». بعد او عکس را درآورد و به من نشان داد. عکس، سر و صورت من را که به بدن مردی مونتاژ شده بود، در کنار یک زن نشان می داد. نصیری گفت: «از این عکس تعداد کثیری تهیه شده است. اگر شرایط ما را قبول نکردید، آنها را در سراسر مملکت پخش خواهیم کرد و ضربة غیرقابل جبرانی به شما وارد خواهیم ساخت. برای این که اتمام حجت کرده باشم، خواستم قبل از پخش عکس، با شما ملاقات کنم و این مطلب را بگویم».

جوابی که به نصیری دادم

وقتی نصیری عکس را نشان داد، من با کمال خونسردی گفتم: «خیلی خوب، شما این عکس ساختگی را تهیه کرده اید؛ اما من هم دو سه جمله برای آگاهی شما می گویم:

اولاً، انتقادهای من یک فریضة دینی است، به نام امر به معروف و نهی از منکر. من در مقابل گناه و اموری که برخلاف مصلحت اسلام و مسلمین است، انتقاد می کنم. اگر جلوی منبر مرا بگیرید، دیگر تکلیف خاصی در این مورد ندارم، ولی اگر منبر بروم، باید حتماً این وظیفة دینی را انجام بدهم. مردم هم در انتظار انجام وظیفة دینی من هستند. بنابراین من با وجود این عکس که شما می خواهید پخش کنید، دست از وظیفه ام برنمی دارم. اما این نکته را هم به شما بگویم که ما با نصارا فرق هایی داریم. یکی از آنها امر ازدواج و نکاح است. آنها می گویند مسیح ازدواج نکرد؛ بنابراین، روحانیون مسیحی ـ فرقة کاتولیک ـ هم باید تارک دنیا باشند و ازدواج نکنند. ولی در اسلام، ما خودمان روی منبر گفتة پیامبر (ص) را می خوانیم: «النکاح سنتی فمن رغب عن سنتی فلیس منی». اگر من کشیش نصرانی بودم و جامعة ایرانی هم مسیحی بود، شاید پخش این عکس در افکار مردم اثر می گذاشت؛ زیرا آنها می گفتند: که شما خود را تارک دنیا می دانید و زن نمی گیرید، ولی در عمل و پنهانی ازدواج می کنید! اما نه، ما روحانیون مسلمان هستیم. تمام مجتهدین و علما زن دارند. حالا اگر شما عکس یک روحانی مسلمان را با زن نشان بدهید، چه زیانی به او می رسانید! بنابراین، پخش این عکس در میان مسلمانان بی اثر است. و اما از نظر اجتماعی، مردمی که بدانند شما این عکس را مونتاژ کرده اید و پخش نموده اید، تنفر آنها از شما دوچندان می شود. آن وقت خواهید دید که ضرر کرده اید و با توجه به اینکه شصت و اندی سال از عمرم می گذرد، مردم به سادگی می توانند به غیر واقعی بودن این عکس پی ببرند! به همین جهت هرگز کوچکترین اضطرابی ندارم از این که شما می خواهید این عکس را پخش کنید! من در پناه خدا و برای رضای خدا حرفهایم را می زنم و شما هم آزاد هستید هر کاری که می خواهید بکنید!»

من حرف ها را با کمال صراحت گفتم. نصیری هم خیلی تعجب کرد که من در مقابل دیدن آن عکس کوچکترین اضطراب و ناراحتی از خود نشان ندادم.

فردای آن روز به آقایان اهل علم که روزها به منزل ما می آمدند، اجمالاً گفتم: «ممکن است برای من یک عکس ساختگی پخش کنند. الان ذهنتان را متوجه می کنم که این کار ساواک است و پخش آن را هم خود ساواک به عهده دارد». اما از ملاقات با نصیری چیزی نگفتم. هنوز مدّت زیادی از این ملاقات نگذشته بود که آنها برای اینکه نشان بدهند در تصمیم خود جدی هستند، یک روز که برای سخنرانی به مسجد مجد رفته بودم، این عکس را به راننده ام دادند و عکسی را نیز برای مرحوم حاج عباسعلی اسلامی ـ متصدی مسجد سید عزیزالله ـ فرستادند. آن بیچاره ها این عکس مونتاژ را آخرین تیر در ترکش خود، برای به سکوت کشاندن من به حساب می آوردند و نمی خواستند آن را به آسانی خرج کنند؛ تا در موقع مناسب آن را برای ضربه زدن به من بکار گیرند.

● واکنش مردم نسبت به آن نقشه پلید

از نظر ساواک، بعد از سخنرانی تند مسجد جامع تهران، دیگر زمان آن رسیده بود که تهدید مذکور عملی شود و آنها مرا ترور شخصیت کنند، تا به خیال خودشان هم به من ضربه بزنند و هم اثر منبرم را در مردم از بین ببرند. لذا به سرعت و به طور گسترده آن عکس ساختگی را در سراسر کشور پخش کردند.۱

بعضی از اشخاص که آن را دیده بودند، به من تلفن می کردند و از این حرکت مذبوحانه اظهار تأسف می نمودند، و من جواب می دادم: «این مسئله برای من مهم نیست؛ اما از آنجا که حاکی از شرف سوزی و فضیلت سوزی است، باعث می شود که در این مملکت هیچ کس احساس امنیت خاطر نکند و امنیت از مردم سلب شود و آنها همیشه در نگرانی به سر ببرند».

اصولاً از بین بردن شخصیت یک انسان ـ ترور شخصیت ـ به مراتب ناگوارتر و سخت تر از نابود کردن جسم و جان اوست؛ زیرا از بین بردن شخصیت، یک عمل ممتد است و عوارض و تبعات منفی آن تا مدت های طولانی ادامه دارد. از بین بردن یک منبری ـ که راهنمای افکار مردم و مبلغ اوامر الهی است ـ نابودی یک فرد نیست، بلکه یک مملکت را از آزادی و توجه به وظایف دینی خود باز می دارد.

خدا شاهد است که پس از پخش عکس مزبور، حتی یک تلفن هم به من نشد که اسائة ادبی صورت گیرد، یا چیز ناروایی گفته شود. بلکه برعکس، همه احساس همدردی با من و نفرت و انزجار نسبت به اقدام ضدانسانی ساواک می کردند.۲ لذا این قضیه برای ساواک نتیجة معکوس داشت.

مردی مسلمان و آزاده و فهیم که بسیار اهل درک بود و گاهی در مجالس با هم برخورد می کردیم و سلام و علیکی داشتیم، با این که هرگز منزل من نیامده بود، تلفن کرد و گفت: «می خواهم چند دقیقه منزل شما بیایم و شما را ببینم». آمد و گفت: «از این عکس که پخش کرده اند، به من هم داده اند». عکس را نشان داد و جلوی من پاره کرد و دور ریخت. گفت: «آمده ام به شما تبریک بگویم. می دانستم و می دیدم که شما از اعمال دستگاه انتقاد می کنید، اما فکر نمی کردم که انتقادهای شما این قدر روی دستگاه اثر گذاشته باشد و آنها را تا این اندازه در فشار سیاسی قرار دهد که دست به چنین کاری بزنند! وقتی که ساواک این عکس را منتشر کرد، فهمیدیم انتقادات شما برای اینها کشنده است که به این فکر پلید افتاده اند و اقدام به چنین سیاهکاری نموده اند».

نکتة دیگر این که من در مجالس فواتح، یا صبح منبر می رفتم یا عصر، و یا اینکه هم صبح و هم عصر منبر می رفتم. در بعضی از مساجد وقت نبود، و لذا هر چند ساعت دو مجلس می گرفتند.

روزی ساعت ۱ تا ۳ بعدازظهر به مسجدالجواد وعده داده بودم، تا بعد از آن برای استراحت به منزل بروم. اما برای مجلس دیگری که از ساعت ۳ تا ۵ بود، نیز مرا دعوت کردند. گفتم: «نمی توانم دو منبر متوالی بروم. منبر اول راـ در ساعت قبل از آن ـ وعده داده ام؛ اگر می توانید اولی را موافق کنید که از من صرفنظر کند، می آیم، وگرنه نمی شود. شخص دعوت کننده گفت: «غیر ممکن است و باید بیایید»! تعجب کردم که چرا وی این همه اصرار می کند. بعد گفت: «انتقادات شما از دستگاه باعث پخش عکس از طرف ساواک شده است. من می خواهم شما در مجلس ختم ما منبر بروید، تا ثواب این انتقادها برای روح مادر من باشد که از دنیا رفته است!» من هم ناچار دعوت را پذیرفتم.

بنابراین، پخش آن عکس نه تنها به شخصیت من ضربه نزد، بلکه برعکس، عوارضی پیدا کرد که دستگاه را از عمل خود پشیمان نمود.۳

در آن زمان هم بعضاً می شنیدم ساواک به این نتیجه رسیده است که پخش عکس ساختگی در بین مردم بی اثر بوده۴ و احتمالاً فلانی انتقاداتش را شدت خواهد داد.

۱) پس از این سخنرانی، ساواک مرکز بلافاصله از همان روز با تمام توان علیه حجة الاسلام فلسفی دست به کار شد و به زعم خود کوشید تا آخرین و شدیدترین ضربة سیاسی و حیثیتی را به ایشان وارد سازد. از این رو پس از کنترل تلفن های ایشان از فردای آن روز (سند شمارة ۲۶۰) عکس عملیاتی را که سه سال پیش تهیه کرده بودـ عکس مونتاژی که ایشان را در کنار زنی نیمه عریان نشان می دادـ به تعداد زیاد تکثیر و از طریق ساواک مرکز و شهرستانها میان اشخاص معروف و متنفذ دولتی و غیردولتی مانند رؤسا و نمایندگان مجلسین، استادان دانشگاه ها، مدیران نشریات، ائمة جماعات و روحانیون سرشناس، بازاریان و غیره توزیع کرد (سند شماره های ۲۶۱ـ۲۶۳). برای اطمینان از وصول این عکس ها به مقصد، مدیر کل سوم ساواک سه روز پس از سخنرانی حجة الاسلام فلسفی (۲۸/۱۰/۵۰) در نامه ای «خیلی فوری» و «سری» به کلیه ساواکهای سراسر کشور، ضمن اینکه آنها را در جریان اقدام ساواک مرکز گذارد، دستور داد که عکس ها را سانسور نکرده و مانع ارسال آنها نشوند و عکس العمل دریافت کنندگان را اعلام دارند (سند شمارة ۲۶۴)

در گزارشی که مدیر کل سوم ساواک به تاریخ ۳۰/۱۰/۵۰ برای ریاست ساواک تهران نوشت، دستور داد تا برای خنثی کردن فعالیت های طرفداران آقای فلسفی، اقدامات مذکور در این گزارش را به مرحلة اجرا درآورد. متن این گزارش، به این شرح است:

«دربارة شیخ محمدتقی فلسفی واعظ. پیرو شماره ۸۹۳۲/۳۱۲ـ۲۸/۱۰/۵۰، نظر به اینکه اظهارات نامبردة بالا در بین متعصبین مذهبی، بازاریان و روحانیون دارای انعکاس می باشد و عده ای از افراد مورد بحث دارای گرایشاتی به وی هستند، احتمالاً ممکن است براساس اظهاراتی که او له خمینی نموده است فعالیت هایی را در این جهت آغاز نمایند. بنابراین ایجاب می نماید با تجهیز امکانات و توجیه منابع موجود، عناصری که احیاناً در صدد هستند که دست به اینگونه فعالیت ها بزنند شناسایی و هرگونه فعالیت های آنها به موقع جلوگیری و خنثی گردد. علیهذا خواهشمند است دستور فرمائید ضمن به مورد اجرا گذاردن موارد مورد اشارة بالا، مواردی که ذیلاً منعکس می باشد دقیقاً به مرحله اجرا درآورده و نتیجه را به این ادارة کل مستمراً گزارش نمایند:

الف ) کماکان تلفنهای منازل یادشده تحت کنترل قرار گرفته و خلاصة مذاکرات روزانه به این ادارة کل منعکس شود.

ب ) با ایجاد پست مراقبت در منازل یادشده، اشخاصی که به منازل یادشده تردد می نمایند مورد شناسایی قرار گیرند.

ج ) هرگونه فعل و انفعال و فعالیت ها و عکس العمل یادشده با توجه به طرحی که اخیراً به مورد اجرا گذارده شده [منظور انتشار عکس است. ویراستار]، دقیقاً تحت کنترل و مراقبت قرار گیرد» سند شمارة ۲۶۵.

در گزارش دیگری از ادارة کل سوم به ریاست کل ساواک ـ که رونوشت آن برای ساواک های شهرستان ها نیز ارسال گردیدـ پس از شرح مختصری از سخنان حجة الاسلام فلسفی علیه سناتورها و در حمایت از امام، آمده است: «... اقداماتی در مرکز جهت خنثی کردن اظهارات مشارالیه معمول گردیده و محدودیت هایی جهت وی فراهم [شده] و به احتمال قریب به یقین بعضی از افراد متعصب مذهبی و روحانیون افراطی با پیروی از اقدام و عمل نامبرده، مبادرت به فعالیتها و اظهارات خلافی مشابه مطالب عنوان شده از طرف وی بنمایند که ضروری می باشد با تمام امکانات موجود، ترتیبی داده شود، هرگونه فعالیت و عکس العمل در این زمینه به موقع، جلوگیری و خنثی و عوامل و اشخاصی که احیاناً درصدد اجرای چنین اعمالی هستند شناسایی، و در صورت لزوم تحت تعقیب قانونی قرار گیرند. خواهشمند است دستور فرمایید در اجرای موارد بالا با توجیه منابع و استفاده از کلیة امکانات، اقدامات لازم معمول و نتیجه را مستمراً به این اداره کل گزارش نمایند». سند شمارة ۲۶۶.

۲) گزارش های ساواک که از شنودهای تلفنی به دست آمده همگی بر احساس حمایت و همدردی مردم با آقای فلسفی حکایت دارد (به عنوان نمونه ر. ک. به: سندهای شماره ۲۶۷ و ۲۶۸) بر اساس این شنودها آقای فلسفی از اینکه در برابر وقاحت مجلس سنا ابراز وجود کرده، احساس رضایت نموده و عدم تأثر خود را از اقدام کینه توزانة ساواک اظهار داشته است (سندهای شماره ۲۶۹ و ۲۷۰)

۳) کمتر از دو هفته پس از انتشار وسیع عکس جعلی در سراسر کشور و در میان بسیاری از شخصیت های سیاسی، دانشگاهی، روحانی، اداری، بازاری و غیره، ارزیابی ساواک از افراد، محافل، مجالس دینی و سیاسی، حاکی از آن بود که همة دریافت کنندگان عکس، واقعیت و صحت عکس را رد کرده و انتشار آن را به مخالفین آقای فلسفی نسبت می داده اند. البته هر فرد یا گروه، برحسب موقعیت سیاسی یا اجتماعی خود، نظریات متفاوتی ابراز کرده است.

بر اساس اسناد ساواک برخی از سناتورها، نمایندگان مجلس شورای ملی، تعدادی از استادان دانشگاه ها و حتی برخی از روحانیون طرفدار رژیم شاه که عکس برایشان ارسال شده بود، عکس ها را پاره کرده و احتمال داده اند که این کار از طرف رژیم بعث عراق و در واکنش به سخنرانی مهیج چند روز گذشتة آقای فلسفی صورت گرفته که رفتار غیرانسانی رژیم عراق علیه ایرانیان مقیم آن کشور را به شدت محکوم کرد. سند شمارة ۲۷۱ و ۲۷۲.

برخی از کارمندان دولت نیز به دلیل مبارزة سخت و ممتد حجة الاسلام فلسفی علیه بهائیان، آن اقدام را به آنان نسبت می دادند. سند شماره ۲۷۳. مدیر مجلة خواندنیها نیز که عکس را دریافت کرده بود در صفحة ۴، شمارة ۳۹ بهمن ماه ۵۰، آن اقدام وقاحت آمیز را از نوع دشمنی و عملی ناجوانمردانه دانست و آن را به شدت نکوهش کرد. سند شمارة ۲۷۴. دو تن از علمای اهل سنت کردستان پس از وصول عکس ها، آن را جعلی دانستند. سند شمارة ۲۷۵.

اما عموم افراد و گروه های سیاسی مذهبی، انتشار عکس را از ناحیة ساواک و در واکنش به سخنرانی معروف ایشان علیه مجلس سنا و دفاع از امام خمینی دانستند. ضمناً ارزیابی های ساواک نشان می داد که افرادی هم که تا پیش از این اقدام، حجة الاسلام فلسفی را در زمرة روحانیون طرفدار دولت محسوب می کردند و انتقادات سیاسی ایشان را در منابر به اشاره و دستور رژیم می پنداشتند، از آن پس به صف موافقان و حامیان ایشان پیوسته اند. در نتیجه نه تنها حیثیت سیاسی حجة الاسلام فلسفی لکه دار نشد، بلکه به نحو غیر منتظره ای باعث محبوبیت بیشتر او نزد مخالفان مذهبی رژیم، افزایش تحرک سیاسی طرفداران امام و سردی بیش از پیش روابط روحانیت و رژیم گردید ر.ک. به: سندهای شمارة ۲۷۶ـ۲۷۹. برای اطلاع بیشتر ر.ک. به: نهضت امام خمینی، جلد ۳، ۴۸ـ۴۸۶.

۴) کمتر از چهار هفته پس از انتشار عکس، «مرکز سنجش وزارت اطلاعات» در بولتن خود، از بازتاب منفی انتشار عکس های آقای فلسفی در جامعه خبر داد: «انتشار عکس هایی از آقای فلسفی، انعکاس بسیار بدی در افکار و اذهان عمومی داشته و مردم با بدبینی خاصی می گویند این عکس ها مونتاژ دولتی است که می خواسته است بدینوسیله بر روی اعمال و هدف های خاص خویش پوشش گذارد و این گفتة اغلب طبقات مطلع کشور است». سند شمارة ۲۸۰.





نوع مطلب :
برچسب ها : شیطنت ساواک علیه آیت الله فلسفی، ساواک علیه آیت الله فلسفی،
لینک های مرتبط :

دوشنبه 1396/06/27 07:11 ب.ظ
It's not my first time to visit this web page,
i am visiting this web site dailly and obtain pleasant
data from here all the time.
پنجشنبه 1396/06/16 06:12 ق.ظ
A person essentially help to make seriously posts I'd state.
That is the first time I frequented your web page and up to now?

I amazed with the research you made to create this particular put up incredible.
Wonderful activity!
جمعه 1396/05/13 02:42 ب.ظ
I've read a few good stuff here. Certainly value bookmarking for revisiting.

I surprise how so much effort you put to make one of these wonderful informative web
site.
جمعه 1396/05/13 01:20 ب.ظ
Good info. Lucky me I ran across your website by chance (stumbleupon).
I've bookmarked it for later!
سه شنبه 1396/05/3 08:07 ب.ظ
I love what you guys are usually up too. This kind of clever work and coverage!

Keep up the very good works guys I've included you guys to
my personal blogroll.
سه شنبه 1396/01/22 01:55 ب.ظ
Hurrah, that's what I was seeking for, what a information! present
here at this website, thanks admin of this website.
دوشنبه 1396/01/14 09:34 ب.ظ
Simply wish to say your article is as astounding. The clearness in your post is
just nice and i can assume you're an expert on this subject.
Well with your permission let me to grab your RSS feed to keep up to date with forthcoming post.

Thanks a million and please keep up the enjoyable work.
جمعه 1396/01/11 09:41 ق.ظ
Thanks for sharing your thoughts. I really appreciate your efforts and I will be waiting
for your next write ups thank you once again.
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر